آیات و روایات درباره اخلاقی

خداوند متعال

أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ ... ﴿۴۴﴾

ترجمه

آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را فراموش می کنید؟

خداوند متعال

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ... ﴿۲۱۲﴾

ترجمه

زندگی [زودگذرِ] دنیا برای کافران آراسته شده، و [به این سبب] مؤمنان را مسخره می کنند.

امام حسن مجتبی علیه السلام

مَن عَبَدَ اللهَ عَبَّدَ اللهُ لَهُ كُلَّ شَيءٍ.

ترجمه

هر كه خدا را بندگى كند خداوند همه چیز را بنده او گرداند.

امام حسن مجتبی علیه السلام

 تُجْهَلُ النِّعَمُ مَا أَقَامَتْ، فَإِذَا وَلَّتْ عُرِفَتْ.

ترجمه

نعمت‌ها تا هستند ناشناخته‌اند و همين كه رفتند [قدرشان] شناخته مى‌شوند.

امام حسن مجتبی علیه السلام

سئل الحسن عليه السلام: مَا بَالُنَا نَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ لَا نُحِبُّهُ؟ فقال عليه السلام: لِأَنَّكُمْ أَخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ، وَ عَمَّرْتُمْ دُنْيَاكُمْ، وَ أَنْتُمْ تَكْرَهُونَ النُّقْلَةَ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ.

ترجمه

از امام حسن مجتبى عليه السلام پرسيدند: چرا از مرگ بدمان مى آيد و آن را دوست نداريم؟ فرمود: زيرا شما آخرت خود را ويران و دنيايتان را آباد كرده‌ايد و دوست نداريد از آبادانى به ويرانه منتقل شويد.

امام علی علیه السلام

كَفاكَ أدباً لِنَفْسِكَ اجْتِنابُ ما تَكْرَهُهُ مِن غيرِكَ.

ترجمه

براى ادب کردن خود همين بس كه از آنچه در ديگران نمى پسندى دورى كنى.

امام علی علیه السلام

 كَيْفَ يَعْمَلُ لِلْآخِرَةِ الْمَشْغُولُ بِالدُّنْيَا؟!

ترجمه

كسى كه سرگرم دنياست، چگونه مى تواند براى آخرت كار كند؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

الْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ لِلْمُصَدِّقِ بِدَارِ الْخُلُودِ وَ هُوَ يَعْمَلُ لِدَارِ الْغُرُورِ!

ترجمه

چه شگفت است كسى است كه سراى جاودانگى (آخرت) را باور دارد و با اين حال براى سراى فريب (دنیا) كار مى كند!

امام باقر علیه السلام

أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَ إِنْ قَلَّ.

ترجمه

محبوبترين عمل در پيشگاه خداوند عز و جل عملى است كه آدمى بر آن مداومت ورزد، هرچند اندك باشد.

امام صادق علیه السلام

مَن تَعَلَّمَ لِلَّهِ و عَمِلَ لِلَّهِ و عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِيَ في مَلَكوتِ السَّماواتِ عَظيما، فقيلَ: تَعَلَّمَ لِلَّهِ، و عَمِلَ لِلَّهِ، و عَلَّمَ لِلَّهِ!

ترجمه

هر كه براى خدا علم بياموزد و براى خدا [به آن] عمل كند و براى خدا به ديگران آموزش دهد، در ملكوت آسمانها از او به بزرگى ياد شود و گفته آيد: براى خدا آموخت، براى خدا عمل كرد و براى خدا آموزش داد!

خداوند متعال

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ لْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَ اتَّقُوا اللهَ ۚ إِنَّ اللهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿۱۸﴾

ترجمه

ای اهل ایمان! از خدا پروا کنید؛ و هر کسی باید با تأمل بنگرد که برای فردای خود چه چیزی پیش فرستاده است، و از خدا پروا کنید؛ یقیناً خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است.

خداوند متعال

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ اللهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ﴿۶﴾

ترجمه

ای مؤمنان! خود و خانواده خود را از آتشی که هیزم آن انسان ها و سنگ ها است، حفظ کنید. بر آن فرشتگانی خشن و سخت گیر گمارده شده اند که از آنچه خدا به آنان دستور داده، سرپیچی نمی کنند، و آنچه را به آن مأمورند، همواره انجام می دهند.

خداوند متعال

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ﴿۸۳﴾

ترجمه

آنان را واگذار تا [در گفتار و کردار باطل] فرو روند و [با کالای بی ارزش دنیا] سرگرم بازی شوند تا آن روزشان را که وعده داده می شوند دیدار کنند.

خداوند متعال

إِن يَنصُرْكُمُ اللهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۖ وَ إِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ ۗ وَ عَلَى اللهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿۱۶۰﴾

ترجمه

اگر خدا شما را یاری کند، هیچ کس بر شما چیره و غالب نخواهد شد، و اگر شما را واگذارد، چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد داد؟ و مؤمنان باید فقط بر خدا توکل کنند.

امام علی علیه السلام

الْقَلْبُ الْمُحِبُّ لِلَّهِ يُحِبُّ كَثِيراً النَّصَبَ لِلَّهِ، وَ الْقَلْبُ اللَّاهِي عَنِ اللَّهِ يُحِبُّ الرَّاحَةَ.

ترجمه

دلی که دوستدار خداست، رنج و خستگی در راه او را بسیار دوست دارد؛ اما دلی که از [یاد] خدا غافل است، تنها راحتی و آسایش را می‌پسندد.

اندکی شرح

این کلامِ امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) یک معیار بسیار دقیق برای سنجشِ عیارِ محبت ما به خداست. در منطقِ عشق، زحمت کشیدن برای محبوب نه‌تنها خسته‌کننده نیست، بلکه شیرین و لذت‌بخش است. دلی که واقعاً خدا را دوست دارد، از تلاش، عبادت و تحمل سختی‌ها در مسیر رضایت او خسته نمی‌شود؛ اما دلی که از یاد خدا فاصله گرفته و سرگرمِ ظواهر شده است، حوصله هیچ زحمتی را ندارد و همیشه به دنبال راحت‌طلبی و فرار از مسئولیت‌های بندگی است. در واقع، میزانِ تحملِ سختی در راه حق، دماسنجِ محبتِ ما به خداست.