امام صادق علیه السلام
مَنْ شَيَّعَ جَنَازَةَ مُؤْمِنٍ حَتَّى يُدْفَنَ فِي قَبْرِهِ، وَكَّلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ سَبْعِينَ مَلَكاً مِنَ الْمُشَيِّعِينَ، يُشَيِّعُونَهُ وَيَسْتَغْفِرُونَ لَهُ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ إِلَى الْمَوْقِفِ.
ترجمه
هر کس پیکر مؤمنی را تا لحظه خاکسپاری تشییع [و همراهی] کند، خداوندِ عزوجل هفتاد فرشته را مأمورِ او میکند تا [در روز قیامت] از لحظهای که از قبر بیرون میآید تا رسیدن به جایگاه حسابرسی، او را با احترام بدرقه کرده و برایش آمرزش بخواهند.
اندکی شرح
وقتی انسان در دنیا، یک مؤمن را در غریبانهترین لحظاتش {یعنی مرگ و خاکسپاری} تنها نمیگذارد و او را با احترام بدرقه میکند، خداوند نیز در پرالتهابترین و تنهاترین لحظه هستی {یعنی روز قیامت}، او را بیکس رها نمیکند.