امام صادق علیه السلام
مَا أَظُنُّ رَجُلًا يَزْدَادُ فِي الْإِيمَانِ خَيْرًا، إِلَّا ازْدَادَ حُبًّا لِلنِّسَاءِ.
ترجمه
گمان نمیکنم مردی در ایمان خود رشد کند و بر خوبیاش افزوده شود، مگر آنکه محبت و مهرورزیاش نسبت به زنان [و همسر خود] بیشتر شود.
اندکی شرح
این روایت، نگاه غلط و رایجی را که تصور میکند «دینداری و تقوا» با «دوری از لذتهای حلال و بیتوجهی به همسر» مساوی است، کاملاً رد میکند. در منطق اهلبیت (علیهمالسلام)، رشد معنوی انسان را خشک، خشن و بیاحساس نمیکند؛ بلکه برعکس، هرچه ایمان یک مرد عمیقتر میشود، قلبش لطیفتر شده و ظرفیت محبت و مهرورزیاش نسبت به همسرش افزایش مییابد. در واقع، عشق به همسر و گرم نگهداشتن کانون خانواده، نه تنها مانع مسیر بندگی نیست، بلکه یکی از نشانههای قطعی ارتقای ایمان و تکامل روحی انسان است.