خداوند متعال
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً ۚ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ﴿١٢٣﴾
ترجمه
ای کسانی که ایمان آوردهاید! با کافرانی که همجوارِ شما هستند [و شما را تهدید میکنند] پیکار کنید؛ و آنان باید در شما صلابت و قاطعیت احساس کنند؛ و بدانید که خدا همراهِ تقواپیشگان است.
اندکی شرح
این آیه یک منطقِ دقیقِ دفاعی و استراتژیک را بیان میکند. نخست تأکید دارد که برای دفع خطر، باید اولویتبندی داشت و ابتدا با تهدیدهای نزدیکتر مقابله کرد. سپس میفرماید دشمن باید در شما «اقتدار و سرسختی» ببیند تا جرأتِ تعرض نداشته باشد (یک عامل بازدارنده). اما اوج زیبایی آیه در پایانِ آن است؛ آنجا که یادآوری میکند «خدا با تقواپیشگان است». یعنی این قاطعیت و سرسختی در میدان نبرد، هرگز نباید بهانهای شود تا مؤمنان از مرزهای اخلاق و انسانیت عبور کنند؛ بلکه حتی در سختترین شرایطِ جنگی نیز باید پایبند به تقوا و اصولِ جوانمردی باشند.