امام صادق علیه السلام
مَنْ ظَلَمَ مَظْلِمَةً أُخِذَ بِهَا فِي نَفْسِهِ، أَوْ فِي مَالِهِ، أَوْ فِي وُلْدِهِ.
ترجمه
هر کس ستمی [در حق دیگران] روا دارد، سرانجام تاوان آن را یا در خودش، یا در مالش، و یا در فرزندانش پس خواهد داد.
اندکی شرح
پیام روشن روایت این است که هیچ ستمی بیپاسخ نمیماند و دود آن دیر یا زود به چشم خود ستمکار میرود. این تاوان، دقیقاً در مهمترین داراییهای انسان در این دنیا خود را نشان میدهد؛ چه در «وجودِ خود شخص» {مانند سلب آرامش روان، بیماریهای سخت، از دست رفتن آبرو یا جان}، چه در «اموال»، و چه در «فرزندانش»، تا هشداری جدی برای پرهیز از پایمال کردن حق دیگران باشد.