امام صادق علیه السلام
مَا مِنْ أَحَدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا وَ هُوَ يَتَمَنَّى أَنَّهُ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، لِمَا يَرَى مِمَّا يُصْنَعُ بِزُوَّارِ الْحُسَيْنِ مِنْ كَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى.
ترجمه
در روز قیامت هیچکس نیست مگر آنکه آرزو میکند کاش از زائران امام حسین (علیهالسلام) بود؛ چرا که به چشم خود میبیند خداوند متعال با زائرانِ آن حضرت چه رفتارِ کریمانهای دارد و چه مقام و منزلتی به آنان میبخشد.
اندکی شرح
روز قیامت در فرهنگ دینی ما روزِ کنار رفتن پردهها و آشکار شدنِ عیارِ واقعیِ اعمال است. این روایت روی یک نکته بسیار ظریف دست میگذارد: پاداش زائران سیدالشهدا (علیهالسلام) صرفاً رهایی از عذاب یا ورود به بهشت نیست؛ بلکه یک «کرامت» و احترامِ ویژه و مشهود از جانب خودِ خداوند است. عظمت این تکریمِ اختصاصی چنان است که وقتی در صحنه قیامت به نمایش درمیآید، حتی نیکوکاران و اهل نجات نیز با دیدن آن شگفتزده میشوند و از صمیم قلب غبطه میخورند که ای کاش این عمل خاص را در کارنامه خود داشتند تا به این سطح از منزلت و تقرب الهی دست مییافتند.