فیش شماره 123

امام صادق علیه السلام

مَنْ كَانَتْ لَهُ دَارٌ فَاحْتَاجَ مُؤْمِنٌ إِلَىٰ سُكْنَاهَا فَمَنَعَهُ إِيَّاهَا قَالَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا مَلَائِكَتِي أَ بَخِلَ عَبْدِي عَلَىٰ عَبْدِي بِسُكْنَى الدَّارِ الدُّنْيَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَا يَسْكُنُ جِنَانِي أَبَداً.

ترجمه

هرکس خانه ای دارد که مؤمنی به سکونت در آن نیازمند است و صاحبخانه او را محروم کند، خدا به فرشتگان می‌فرماید: ای فرشتگان! بندۀ من بر بنده دیگرم درباره سکونت دنیا بخل ورزید. به عزّتم سوگند، هرگز او در بهشت من جای نخواهد داشت.