فیش شماره 122

امام سجاد علیه السلام

مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ ثَوْبٍ فَعَلِمَ أَنَّ بِحَضْرَتِهِ مُؤْمِناً مُحْتَاجاً إِلَيْهِ فَلَمْ يَدْفَعْهُ إِلَيْهِ أَكَبَّهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي النَّارِ عَلَىٰ مَنْخِرَيْهِ.

ترجمه

هر کس لباس اضافه‌ای دارد و می‌داند مؤمنی که در دسترس اوست به آن نیاز دارد و به وی ندهد، خدا او را به چهره در آتش افکند.