خداوند متعال
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَ لَا يَغُرَّنَّكُم بِاللهِ الْغَرُورُ ﴿۵﴾
ترجمه
ای مردم! بیشک وعده خداوند [درباره برپایی قیامت] حق است؛ پس مبادا زندگی دنیا شما را فریب دهد، و مبادا آن فریبکار [= شیطان] شما را به [بخشش و مهربانیِ] خدا مغرور سازد.
اندکی شرح
قرآن در این آیه کوتاه، دست روی سه نقطه ضعفِ اساسیِ انسان میگذارد و سه هشدارِ بیدارکننده میدهد: نخست، «شک و تردید»؛ گاهی طولانی شدنِ زمان، سختیها یا هیاهوی شبهات باعث میشود انسان تهِ دلش بگوید: «نکند اصلاً قیامتی در کار نباشد؟» قرآن قاطعانه این شک را میشکند و یادآوری میکند که وعده خدا قطعی است. دوم، «غرق شدن در روزمرگیها»؛ زرقوبرق دنیا، دویدنهای مدام برای پول، شغل و سرگرمیهای زودگذر، گاهی چنان ما را درگیر میکند که یادمان میرود این دنیا صرفاً یک مسیرِ گذراست، نه مقصد نهایی. و سوم که خطرناکترین دام است: «سوءاستفاده از مهربانیِ خدا»؛ گاهی انسان گناه میکند و چون بلافاصله چوبِ خدا را نمیخورد، خیالش راحت میشود. شیطان (آن فریبکارِ بزرگ) دقیقاً از همینجا وارد میشود و با وسوسههایی مثل «خدا ارحمالراحمین است» یا «حالا یک عذرخواهی میکنی و میبخشد»، ترس از حسابرسی را میریزد و انسان را به گناه کردن جری میکند. در واقع، آیه هشدار میدهد که حلم و صبرِ خدا را به حسابِ تأییدِ کارهایتان نگذارید و با طنابِ «امیدِ کاذب»، به چاهِ گناه نیفتید.