خداوند متعال
أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ ... ﴿۴۴﴾
ترجمه
آیا مردم را به نیکی فرمان میدهید، اما [اصلاح] خودتان را فراموش میکنید؟...
اندکی شرح
این آیه تلنگری بیدارکننده به کسانی است که همیشه در جایگاه نصیحت دیگران نشستهاند، اما از وضعیت خودشان کاملاً غافل شدهاند. گاهی انسان چنان غرق در راهنمایی و امر و نهی اطرافیان میشود که گویی تکالیف الهی، انجام کارهای نیک و حسابرسی آخرت، فقط برای دیگران نوشته شده و خودش تافتهای جدابافته است و نیازی به اصلاح ندارد! قرآن این «خودفراموشی» را به شدت نقد میکند و یادآور میشود که دعوت دیگران به خوبیها، هرگز جایگزین عمل خود انسان نمیشود و نجاتبخش او نخواهد بود.