امام صادق علیه السلام
... فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ! إِنِّي كَثِيراً مَا أَذْكُرُ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَأَيَّ شَيْءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: قُلْ: «صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ»؛ تُعِيدُ ذَلِكَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ يَصِلُ إِلَيْهِ مِنْ قَرِيبٍ وَ مِنْ بَعِيدٍ.
ترجمه
[راوی میگوید به امام صادق علیهالسلام] عرض کردم: فدایت شوم! من بسیار به یاد حسین (علیهالسلام) میافتم؛ [در آن لحظات] چه بگویم؟ فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» (سلام و رحمت خدا بر تو ای اباعبدالله)؛ این جمله را سه بار تکرار کن؛ چرا که این سلام، چه از نزدیک و چه از راه دور، به ایشان میرسد.
اندکی شرح
گاهی تصور میکنیم برای عرض ادب به امام حسین (علیهالسلام) حتماً باید در کربلا حضور داشته باشیم یا زیارتنامههای طولانی بخوانیم؛ اما امام صادق (علیهالسلام) به ما میآموزند که در میان شلوغیهای روزمره، به محض آنکه یادِ سیدالشهدا از خاطرمان گذشت، میتوانیم تنها با یک عرض ارادتِ کوتاه، پیوند خود را با ایشان تازه کنیم. پیام صریح روایت این است که در این ارتباط، فاصلههای جغرافیایی کاملاً بیاثرند؛ همین که این کلماتِ کوتاه بر زبان جاری شود، سلامِ ما از هر کجای دنیا که باشیم، به ایشان میرسد و مسافتهای طولانی هیچ مانعی برای دریافت این عرض ارادت نیست.