خداوند متعال
... فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ﴿٢٤٩﴾
ترجمه
هنگامی که طالوت و افراد باایمانی که همراهش بودند از آن [نهر] گذشتند، [عدهای با دیدن لشکر دشمن جا زدند و] گفتند: «امروز ما هیچ توانی برای مقابله با جالوت و سپاهیانش نداریم.» اما آنان که به دیدار پروردگارشان یقین داشتند [و از مرگ در راه خدا نمیهراسیدند]، گفتند: «چه بسیار گروههای کوچکی که به اذن [و یاری] خدا، بر لشکرهای عظیمی پیروز شدهاند؛ و خداوند با صابران [و استقامتکنندگان] است.»
اندکی شرح
این آیه تقابل دو نگاهِ متفاوت را در میدان مبارزه نشان میدهد. گروه اول کسانی هستند که تنها به معادلات مادی و برتریِ عددیِ دشمن نگاه میکنند و به همین دلیل، خیلی زود مرعوب شده و دچار ناامیدی میشوند. اما گروه دوم، کسانیاند که به قدرت بینهایتِ پروردگارشان یقین دارند و افق دیدشان به معادلات ظاهری محدود نیست. پیام اصلی آیه این است که در دستگاه محاسباتیِ خداوند، «تعداد نفرات و تجهیزات» تعیینکننده نهاییِ سرنوشتِ جنگ نیست. وقتی مؤمنان به جای ترس از هیاهوی دشمن، به خدا تکیه کنند و در میدان ثابتقدم بمانند، اراده الهی بر تمام معادلات مادی غلبه کرده و یک گروه کوچک را بر لشکری انبوه پیروز میگرداند.