امام علی علیه السلام
يَا ابْنَ آدَمَ، إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ وَ أَنْتَ تَعْصِيهِ، فَاحْذَرْهُ.
ترجمه
ای فرزند آدم! هرگاه دیدی پروردگارت نعمتهایش را پیاپی به تو میبخشد، در حالی که تو نافرمانیاش میکنی، از او بترس [و برحذر باش].
اندکی شرح
معمولاً وقتی کار اشتباهی میکنیم، انتظار داریم بلافاصله نتیجه بدش را ببینیم. اگر خطایی کردیم و نه تنها اتفاق بدی نیفتاد، بلکه نعمت و خوشیمان بیشتر هم شد، ممکن است خیالمان راحت شود و فکر کنیم خدا با ما مشکلی ندارد. اما امام علی (علیهالسلام) در این حکمت یک هشدار جدی میدهند: ترکیبِ «گناه کردن» و «نعمت گرفتن»، خطرناکترین وضعیت ممکن است. در واقع، این نعمتهای پیدرپی نشانه لطف نیست؛ بلکه دامی است که انسان را بیشتر در غفلت فرو میبرد. هشدار امام برای این است که فریب این شرایط را نخوریم و پیش از آنکه با کیفری ناگهانی غافلگیر شویم، به خودمان بیاییم.