امام جواد علیه السلام
عَنْ قَاسِمٍ الصَّيْقَلِ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَى الرِّضَا (علیهالسلام): أَنِّي أَعْمَلُ أَغْمَادَ السُّيُوفِ مِنْ جُلُودِ الْحُمُرِ الْمَيْتَةِ، فَيُصِيبُ ثِيَابِي، فَأُصَلِّي فِيهَا؟ فَكَتَبَ (علیهالسلام) إِلَيَّ: «اتَّخِذْ ثَوْباً لِصَلَاتِكَ». فَكَتَبْتُ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي (علیهالسلام): كُنْتُ كَتَبْتُ إِلَى أَبِيكَ (علیهالسلام) بِكَذَا وَكَذَا، فَصَعَّبَ عَلَيَّ ذَلِكَ ... . فَكَتَبَ (علیهالسلام) إِلَيَّ: «كُلُّ أَعْمَالِ الْبِرِّ بِالصَّبْرِ، يَرْحَمُكَ اللَّهُ؛ ...».
ترجمه
قاسم صیقل میگوید: به امام رضا (علیهالسلام) نامهای نوشتم [و پرسیدم]: «من غلافهای شمشیر را از پوست الاغهای مردار میسازم و [رطوبت و آلودگیِ] آن به لباسم میرسد؛ آیا میتوانم در همان لباس نماز بخوانم؟» حضرت در پاسخم نوشتند: «برای نمازت لباس جداگانهای در نظر بگیر». [مدتی بعد] به امام جواد (علیهالسلام) نامهای نوشتم [و عرض کردم]: «به پدر شما چنین و چنان نوشته بودم، اما این کار [یعنی تعویض مداوم لباس برای نماز] بر من سخت آمد ...». حضرت در پاسخم نوشتند: «خداوند تو را رحمت کند! تمام کارهای نیک نیازمند صبر [و تحمل سختی] است ...».
اندکی شرح
این روایت یک واقعیت مهم را درباره سبک زندگی دینی به ما یادآوری میکند. خیلی وقتها ما در انجام تکالیف شرعی یا کارهای خوب، دنبال راحتترین و بیدردسرترین راه میگردیم و اگر کمی زحمت داشته باشد، زود خسته میشویم یا بهانهتراشی میکنیم. وقتی راوی از دردسرِ عوض کردن لباس برای نماز گلایه میکند، امام (علیهالسلام) یک قانون طلایی را به او یادآور میشوند: «هیچ کارِ خوبی بدون زحمت و صبر به دست نمیآید». در واقع، مسیر رشد و بندگی، مسیرِ راحتیِ مطلق و بدون چالش نیست؛ بلکه ارزشِ کار خیر، دقیقاً به همان صبری است که برای انجامش به خرج میدهیم.