امام علی علیه السلام
إِنَّمَا يُبْتَلَى الْمُؤْمِنُ عَلَىٰ قَدْرِ أَعْمَالِهِ الْحَسَنَةِ فَمَنْ صَحَّ دِينُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ اشْتَدَّ بَلَاؤُهُ وَ ذَلِكَ أَنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَجْعَلِ الدُّنْيَا ثَوَاباً لِمُؤْمِنٍ وَ لَا عُقُوبَةً لِكَافِرٍ وَ مَنْ سَخُفَ دِينُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلَاؤُهُ.
ترجمه
همانا مؤمن به اندازه كارهاى نيكش بلا مىبيند. پس، هر كه دينش درست و كردارش نيكو باشد بلايش سخت است؛ زيرا خداوند عزّ و جلّ دنيا را پاداشِ مؤمن و كيفرِ كافر قرار نداده است. و هر كه دينش سست و كردارش ضعيف باشد بلايش اندك است.