امام عسکری علیه السلام
إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ لَا يُدْرَكُ إِلَّا بِامْتِطَاءِ اللَّيْلِ.
ترجمه
رسیدن به [قرب] خداوند عزوجل، سفری است که جز با سوار شدن بر مرکب شب [و شبزندهداری] به سرانجام نمیرسد.
اندکی شرح
امام عسکری (علیهالسلام) مسیر رشد معنوی و رسیدن به درجات والای قرب الهی را به یک «سفر» تشبیه کردهاند. طبیعتاً هر سفری برای رسیدن به مقصد، نیازمند یک وسیله نقلیه و مرکب است. در این مسیر معنوی، «شب» و خلوتهای شبانه {مانند نماز شب، مناجات و تفکر} همان مرکب تندرویی است که انسان را به قلههای این مقصد میرساند. دلیل این امر آن است که در تاریکی و سکوت شب، هیاهو و روزمرگیها میخوابد و انسان میتواند با تمرکز، اخلاص و آرامش بیشتری با پروردگارش ارتباط برقرار کند؛ خلوتی که موتور محرک انسان برای پیشرفت روحی است و بدون آن، طی کردن این مسیر طولانی و دستیافتن به مقامات عالی معنوی ممکن نیست.