امام صادق علیه السلام
إِنَّ الْحُسَيْنَ (علیهالسلام) قُتِلَ مَكْرُوباً، وَ حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يَأْتِيَهُ مَكْرُوبٌ إِلَّا رَدَّهُ اللَّهُ مَسْرُوراً.
ترجمه
همانا حسین (علیهالسلام) با دلی اندوهگین [و در اوج سختی] به شهادت رسید؛ و خداوند بر خود مقرر فرموده است که هیچ انسانِ اندوهگین و گرفتاری به سوی او [و به زیارتش] نیاید، مگر آنکه او را شادکام و دلخوش بازگرداند.
اندکی شرح
این روایت، جایگاه بینظیر امام حسین (علیهالسلام) در پیشگاه پروردگار را نشان میدهد. پیوندِ ظریفِ کلام در این است که چون سیدالشهدا (علیهالسلام) با دلی «اندوهگین» (مَکْروباً) به شهادت رسید، خداوند نیز حریم او را پناهگاهِ هر انسانِ «اندوهگین» (مَکْروب) قرار داد. عبارت «حَقِيقٌ عَلَى اللَّهِ» بیانگر یک وعده قطعی است؛ یعنی خداوند از روی لطف و بزرگواری، گشایشِ کارِ زائرانِ حسین (علیهالسلام) را بر عهده گرفته و بر خود مقرر کرده است.