فیش شماره 297

امام صادق علیه السلام

مَنْ زَارَ الْحُسَيْنَ مُحْتَسِباً لَا أَشَراً وَ لَا بَطَراً وَ لَا رِيَاءً وَ لَا سُمْعَةً مُحِّصَتْ عَنْهُ ذُنُوبُهُ كَمَا يُمَحَّصُ الثَّوْبُ بِالْمَاءِ فَلَا يَبْقَىٰ عَلَيْهِ دَنَسٌ وَ يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حِجَّةٌ وَ كُلِّ مَا رَفَعَ قَدَماً عُمْرَةٌ.

ترجمه

کسى که به امید ثواب و اجر به زیارت حسین علیه السلام برود نه از روى کبر و غرور و نه ریا و فخر فروشی، گناهانش پاک می‌شود همان‌طور که لباس با آب پاک و طاهر می‌شود؛ بنابراین هیچ آلودگى بر او باقى نمی‌ماند و با هر گامی که بر زمین می‌گذارد ثواب یک حج به او داده می‌شود و با هر قدمی که برمی‌دارد، ثواب یک عمره برایش ثبت می‌گردد.