امام صادق علیه السلام
سَأَلَنِي فَقَالَ: يَا شِهَابُ، كَمْ حَجَجْتَ مِنْ حِجَّةٍ؟ فَقُلْتُ: تِسْعَةَ عَشَرَ حِجَّةً. فَقَالَ لِي: تَمِّمْهَا عِشْرِينَ حِجَّةً، تُحْسَبْ لَكَ بِزِيَارَةِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ.
ترجمه
[شِهاب بن عبدِ رَبّه میگوید:] امام صادق (علیهالسلام) از من پرسیدند: «ای شهاب! تاکنون چند بار به حج رفتهای؟» عرض کردم: «نوزده بار.» ایشان فرمودند: «آن را به بیست حج برسان، تا [ثوابِ] یک بار زیارتِ امام حسین (علیهالسلام) برایت محاسبه شود.»
اندکی شرح
امام صادق (علیهالسلام) برای ملموس کردنِ عظمتِ زیارت امام حسین (علیهالسلام)، آن را با یکی از مهمترین و پرزحمتترین عباداتِ اسلامی یعنی «حج» مقایسه میکنند. اما چرا ارزش یک زیارت باید با بیست حج برابری کند؟ دلیل این برتری در تفاوتِ ماهیتِ این دو عمل نهفته است. «حج» یک فریضه و عبادتِ بسیار بزرگ است، اما مکتبِ سیدالشهدا (علیهالسلام) همان جریانی است که «اصلِ دین» و بقایِ خودِ کعبه را تضمین کرد. در واقع، اگر فداکاریِ ایشان نبود، از اسلام و حج جز یک پوسته ظاهری و تحریفشده چیزی باقی نمیماند. زنده نگهداشتنِ این مسیر از طریق زیارت، صرفاً یک کار مستحبیِ فردی نیست؛ بلکه زنده نگهداشتنِ آرمانهای اصیلِ عاشورا {مثل آزادگی، ظلمستیزی و بیداریِ جامعه} و جلوگیری از تحریفِ دین است؛ همانطور که امام خمینی (ره) با نگاهی دقیق فرمودند: «این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است». به همین دلیل، در دستگاه محاسباتی خداوند، عملی که باعثِ حفظِ «اساسِ دین» میشود، از دهها عبادتی که خودشان زیر سایه این فداکاری زنده ماندهاند، ارزشمندتر است.