خداوند متعال
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ لْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَ اتَّقُوا اللهَ ۚ إِنَّ اللهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿۱۸﴾
ترجمه
ای کسانی که ایمان آوردهاید! از خدا پروا کنید؛ و هر کس باید [با تأمل] بنگرد که برای فردا[ی قیامتِ] خود چه چیزی از پیش فرستاده است. و از خدا پروا کنید؛ بیشک خداوند به آنچه انجام میدهید کاملاً آگاه است.
اندکی شرح
استفاده از کلمهی «فردا» برای روز قیامت، پیام بسیار لطیف و بیدارکنندهای دارد؛ یعنی فرصتِ دنیا آنقدر کوتاه و زمانِ پاسخگویی چنان نزدیک و قطعی است که گویی همین فردا از راه میرسد. پس انسان باید مدام حسابوکتاب کند و ببیند برای آن روز چه توشهای آماده کرده است. از سوی دیگر، نکتهی بسیار ظریفِ آیه، تکرارِ فرمانِ «از خدا پروا کنید» است؛ تقوای اول، در واقع مقدمه و نیروی محرکهای است تا انسان به بررسیِ اعمالش بپردازد و برای آینده دستخالی نماند، اما تقوای دوم که در کنارِ آگاهیِ کاملِ خداوند (خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ) آمده، هشداری برای «کیفیتِ» کارهاست. یعنی حالا که قرار است عملی برای فردا بفرستید، مراقب باشید خالصانه باشد و با ریا یا منّت گذاشتن تباه نشود؛ چرا که خدا ظاهر و باطنِ کارهای شما را با دقت میبیند و نمیشود عملِ بیکیفیت و ناخالص را به پیشگاه الهی فرستاد.