پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ حَرَارَةً فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لَا تَبْرُدُ أبَداً.
ترجمه
برای شهادت حسین [علیهالسلام] حرارتی در دلهای مؤمنان است که هرگز سرد [و خاموش] نمیشود.
اندکی شرح
در حالت طبیعی، گذر زمان داغِ هر مصیبتی را کمرنگ و سرد میکند؛ اما ماجرای امام حسین (علیهالسلام) از این قاعده مستثنی است. منظور از این «حرارت»، فقط یک غصه و ناراحتیِ معمولی نیست؛ بلکه همان سوزِ دل و بغضِ آشنایی است که با شنیدن نام ایشان ناخودآگاه در سینه بیدار میشود. از سوی دیگر، این کلامِ پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) میتواند محکِ دقیقی برای سنجشِ عیارِ ایمان باشد. وقتی ایشان میفرمایند این حرارت در «دلهای مؤمنان» است، یعنی اگر با شنیدن نام و یادِ سیدالشهدا (علیهالسلام)، جوشش و محبتی در درونمان بیدار شد، میتوانیم به زنده بودنِ ایمانمان امیدوار باشیم؛ اما اگر خداینکرده دچار بیتفاوتی یا بغض شدیم، این یک زنگ خطرِ جدی است که نشان میدهد باید فکری به حالِ سلامتِ روح و ایمانمان بکنیم.