برشی از دعا:
أَيْ رَبِّ، جَلِّلْنِي بِسِتْرِكَ، وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ، فَلَوِ اطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ، وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لَاجْتَنَبْتُهُ؛ لَا لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ إِلَيَّ، وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ عَلَيَّ، بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ، وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ، وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ؛ سَتَّارُ الْعُيُوبِ، غَفَّارُ الذُّنُوبِ، عَلَّامُ الْغُيُوبِ، تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِكَرَمِكَ، وَ تُؤَخِّرُ الْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ.
پروردگارا! مرا با پردهپوشیات بپوشان و به بزرگواریات، از سرزنشِ من درگذر. اگر امروز کسی جز تو از گناهم باخبر میشد، هرگز آن را انجام نمیدادم؛ و اگر از زود رسیدنِ مجازات میترسیدم، قطعاً از آن دوری میکردم. [اما اینکه در محضر تو گناه کردم] نه به این خاطر بود که تو در نگاهم کماهمیتترینِ بینندگان و ناچیزترینِ آگاهان باشی؛ بلکه پروردگارا! به این دلیل بود که تو بهترین پردهپوشان، عادلترینِ حاکمان و کریمترینِ کریمانی؛ پوشاننده عیبها، آمرزنده گناهان و دانای رازهای نهان؛ گناه را با کَرَمِ خود میپوشانی، و مجازات را با بردباریات به تأخیر میاندازی.