پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إِذَا حَمَلَتِ الْمَرْأَةُ كَانَتْ بِمَنْزِلَةِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الْمُجَاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مَالِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ فَإِذَا وَضَعَتْ كَانَ لَهَا مِنَ الْأَجْرِ مَا لَا يَدْرِي أَحَدٌ مَا هُوَ لِعِظَمِهِ فَإِذَا أَرْضَعَتْ كَانَ لَهَا بِكُلِّ مَصَّةٍ كَعِدْلِ عِتْقِ مُحَرَّرٍ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِيلَ، فَإِذَا فَرَغَتْ مِنْ رَضَاعِهِ ضَرَبَ مَلَكٌ كَرِيمٌ عَلَى جَنْبِهَا وَ قَالَ اِسْتَأْنِفِي الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَكِ.
ترجمه
زن آبستن مانند روزهدارِ شببيدار و سربازى است كه جان و مال را در راه پيشرفت اسلام نثار كند؛ چون كودك متولّد شود، چندان اجر به مادر دهند كه جز خدا كسى نداند؛ چون پستان به دهانش گذارد، براى هر مكيدن، ثواب آزاد كردن بندهاى از نسل اسماعيل دارد؛ چون دوران شيرخوارگى پايان يابد، فرشتهاى بزرگوار دست به پهلوى مادر زند و گويد: عمل را از سر بگير، همه گناهان تو آمرزيده شد.