با عرض تسلیت ایام عزای حسینی؛ همانطور که میدانید، بزرگان و علمای ما همواره بر مداومت بر قرائت زیارت عاشورا تأکید فراوانی داشتهاند؛ تأکیدی که صرفاً در حد یک توصیه زبانی نبوده، بلکه در سیره عملی ایشان نیز جایگاه ویژهای داشته و آثار و برکات فراوانی از آن میدیدند. به همین مناسبت، فایل PDF متن زیارت عاشورا با فونت و سایز مناسب برای مطالعه در گوشیهای موبایل آماده شده است که در ادامه میتوانید آن را دانلود کنید.
دانلود pdf متن زیارت عاشورا (بدون ترجمه)
ــ
دانلود pdf متن زیارت عاشورا (به همراه ترجمه)
ــ
متن زیارت عاشورا
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ؛ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ؛ [السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَةَ اللهِ وَ ابْنَ خِيَرَتِهِ؛]
سلام بر تو ای اباعبدالله؛ سلام بر تو ای فرزند فرستاده خدا؛ [سلام بر تو ای برگزیده خدا و فرزند برگزیده او؛]
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ؛
سلام بر تو ای فرزند امیرمؤمنان، و فرزند سرور جانشینان [پیامبر]؛
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ؛
سلام بر تو ای فرزند فاطمه، سرور بانوان جهانیان؛
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ اللهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ، وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ؛
سلام بر تو ای خون خدا [که خداوند خونخواه توست] و فرزند خون خدا؛ و ای تنهای ستمدیده [که هنوز انتقام خونت گرفته نشده است]؛
السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ، عَلَيْكُمْ مِنِّي جَمِيعاً سَلَامُ اللهِ أَبَداً، مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ.
سلام بر تو و بر جانهایی که به درگاهت فرود آمدند [و در رکابت آرمیدند]. از جانب من بر همگیِ شما سلام خدا باد؛ تا ابد، تا زمانی که من هستم و تا روز و شب برپاست.
يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ، وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ عَلَيْنَا، وَ عَلَىٰ جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلَامِ،
ای اباعبدالله! بهراستی که این سوگ گران شد، و مصیبتِ [شهادتِ] تو بر ما و بر تمام مسلمانان بس بزرگ و سنگین گشت؛
وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِيبَتُكَ فِي السَّمَاوَاتِ، عَلَىٰ جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ،
و مصیبتِ تو در آسمانها نیز بر تمامی اهل آسمان، گران و عظیم شد.
فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ،
پس خدا لعنت کند گروهی را که پایه و اساسِ ظلم و بیداد بر شما اهلبیت را بنا نهادند؛
وَ لَعَنَ اللهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ، وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ، الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللهُ فِيهَا،
و خدا لعنت کند گروهی را که شما را از مقامتان کنار زدند و از مرتبههایی که خداوند شما را در آنها جای داده بود، دور کردند؛
وَ لَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ، وَ لَعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ؛
و خدا لعنت کند گروهی را که شما را به قتل رساندند؛ و خدا لعنت کند کسانی را که [با فراهم کردن امکانات] زمینه را برای جنگ با شما مهیا کردند.
بَرِئْتُ إِلَى اللهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ، وَ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ أَوْلِيَائِهِمْ.
من به پیشگاه خدا و در حضور شما، از آنان و از شیعیان، پیروان و دوستدارانشان بیزاری میجویم.
يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ، إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ،
ای اباعبدالله! من تا روز قیامت در صلحم با هر که با شما در صلح است، و در جنگم با هر که با شما میجنگد؛
وَ لَعَنَ اللهُ آلَ زِيَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ، وَ لَعَنَ اللهُ بَنِي أُمَيَّةَ قَاطِبَةً، وَ لَعَنَ اللهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ، وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ، وَ لَعَنَ اللهُ شِمْراً،
و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مروان را، و خدا لعنت کند تمامیِ بنیامیه را، و خدا لعنت کند پسر مرجانه [= عبیدالله بن زیاد] و عمر بن سعد و شمر را؛
وَ لَعَنَ اللهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِكَ؛ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي،
و خدا لعنت کند گروهی را که اسبها را زین کردند، لجام زدند و برای جنگ با تو نقاب بستند [و آماده شدند]. پدر و مادرم به فدایت!
لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِي بِكَ، فَأَسْأَلُ اللهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَ أَكْرَمَنِي بِكَ،
بهراستی که مصیبتِ تو بر من بسیار گران و سنگین است؛ پس، از خدایی که مقام تو را گرامی داشت و مرا نیز به واسطه [محبتِ] تو کرامت بخشید، درخواست میکنم
أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ، مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
که خونخواهیِ تو را در رکابِ امامِ یاریشدهای از خاندان محمد (درود خدا بر او و خاندانش) روزیِ من گرداند.
اللهُمَّ اجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ.
خداوندا! به حق حسین (علیهالسلام)، مرا در دنیا و آخرت نزد خودت آبرومند و سرافراز بگردان.
يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ، إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ وَ إِلَىٰ رَسُولِهِ، وَ إِلَىٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ إِلَىٰ فَاطِمَةَ، وَ إِلَى الْحَسَنِ وَ إِلَيْكَ بِمُوَالَاتِكَ،
ای اباعبدالله! من به پیشگاه خدا، و رسول او، و امیرمؤمنان، و فاطمه، و حسن، و به پیشگاه شما تقرب میجویم؛ از طریقِ دوستی و ولایتِ شما،
وَ بِالْبَرَاءَةِ مِمَّنْ أَسَّسَ أَسَاسَ ذٰلِكَ، وَ بَنَىٰ عَلَيْهِ بُنْيَانَهُ،
و از طریقِ بیزاری جستن از کسانی که پایه و اساسِ این [ظلم] را بنا نهادند و ساختمانِ [ستمِ] خود را بر آن استوار کردند،
وَ جَرَىٰ فِي ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَىٰ أَشْيَاعِكُمْ؛ بَرِئْتُ إِلَى اللهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ،
و در ظلم و بیدادِ خود بر شما و شیعیانتان تداوم یافتند؛ من به پیشگاه خدا و در حضور شما، از آنان بیزاری میجویم،
وَ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ، بِمُوَالَاتِكُمْ وَ مُوَالَاةِ وَلِيِّكُمْ،
و ابتدا به سوی خدا و سپس به سوی شما تقرب میجویم؛ با دوستیِ شما و دوستیِ دوستدارانِ شما،
وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ، وَ النَّاصِبِينَ لَكُمُ الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ؛
و با بیزاری از دشمنانتان و آنان که آتشِ جنگ با شما را برافروختند، و با بیزاری از پیروان و دنبالهروهای آنان.
إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ، وَ وَلِيٌّ لِمَنْ وَالَاكُمْ، وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكُمْ؛
من در صلحم با هر که با شما در صلح است، و در جنگم با هر که با شما میجنگد، و دوستم با هر که شما را دوست دارد، و دشمنم با هر که با شما دشمنی میورزد؛
فَأَسْأَلُ اللهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ، وَ مَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ، وَ رَزَقَنِي الْبَرَاءَةَ مِنْ أَعْدَائِكُمْ،
پس، از خداوندی که مرا به شناختِ شما و شناختِ دوستانتان گرامی داشت و بیزاری از دشمنانتان را روزیِ من کرد، درخواست میکنم
أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ، وَ أَنْ يُثَبِّتَ لِي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ؛
که مرا در دنیا و آخرت با شما همراه گرداند، و گامهایم را در راهِ صداقت و وفاداری به شما، در دنیا و آخرت استوار بدارد؛
وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِي الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللهِ،
و از او میخواهم که مرا به آن مقامِ ستودهای که شما در پیشگاه خدا دارید، برساند؛
وَ أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي (ثَارِكُمْ) مَعَ إِمَامٍ هُدًى (مَهْدِيٍّ) ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ؛
و روزیام کند که خونخواه شما باشم، در رکابِ امامی هدایتگر از خاندان شما، که آشکار است و به حق سخن میگوید؛
وَ أَسْأَلُ اللهَ بِحَقِّكُمْ، وَ بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكُمْ عِنْدَهُ، أَنْ يُعْطِيَنِي بِمُصَابِي بِكُمْ، أَفْضَلَ مَا يُعْطِي مُصَاباً بِمُصِيبَتِهِ؛
و از خدا درخواست میکنم به حقِ شما و به آن منزلت و جایگاهی که نزد او دارید، که در برابرِ عزادار بودنم برای شما، برترین پاداشی را که به یک مصیبتزده در برابرِ مصیبتش میدهد، به من عطا کند؛
مُصِيبَةً مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِيَّتَهَا فِي الْإِسْلَامِ، وَ فِي جَمِيعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ.
مصیبتی که چقدر بزرگ است، و چه سوگِ عظیمی است در جهان اسلام و در تمامِ آسمانها و زمین!
اللهُمَّ اجْعَلْنِي فِي مَقَامِي هٰذَا مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْكَ صَلَوَاتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ.
خداوندا! مرا در این جایگاه، از کسانی قرار ده که درود، رحمت و آمرزشی از جانب تو به آنان میرسد.
اللهُمَّ اجْعَلْ مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ مَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.
خداوندا! زندگیام را همچون زندگیِ محمد و خاندان محمد، و مرگم را همچون مرگِ محمد و خاندان محمد قرار ده.
اللهُمَّ إِنَّ هٰذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ، وَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ،
خداوندا! این روز، روزی است که بنیامیه و فرزندِ آن زنِ جگرخوار [= هند، مادر معاویه] آن را مبارک و خجسته شمردند؛
اللَّعِينُ ابْنُ اللَّعِينِ، عَلَىٰ لِسَانِكَ وَ لِسَانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ،
همان ملعونِ فرزندِ ملعون، که بر زبان تو و زبان پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) لعنت شدند؛
فِي كُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فِيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
در هر جایگاه و هر توقّفگاهی که پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) در آن ایستاد [و حضور یافت].
اللهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ وَ مُعَاوِيَةَ، وَ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ، عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ أَبَدَ الْآبِدِينَ،
خداوندا! ابوسفیان، معاویه و یزید بن معاویه را لعنت کن؛ لعنتی از جانب تو بر آنان باد، تا ابد و برای همیشه!
وَ هٰذَا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيَادٍ وَ آلُ مَرْوَانَ، بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ.
و این روز، روزی است که خاندان زیاد و خاندان مروان، به خاطر به قتل رساندنِ حسین (درود خدا بر او) در آن شادمانی کردند.
اللهُمَّ فَضَاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذَابَ [الْأَلِيمَ].
خداوندا! پس لعنت و عذابِ [دردناکِ] خویش را بر آنان دوچندان کن.
اللهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هٰذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هٰذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي،
خداوندا! من در این روز، و در این جایگاهی که هستم، و در تمام روزهای زندگیام، به درگاه تو تقرب میجویم؛
بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ، وَ بِالْمُوَالَاةِ لِنَبِيِّكَ وَ آلِ نَبِيِّكَ، عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ.
با بیزاری جستن از اینان و لعنت فرستادن بر آنان، و با دوستیِ پیامبرت و خاندانِ پیامبرت (که درود بر او و بر ایشان باد).
سپس صد مرتبه میگويی: اللهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَىٰ ذٰلِكَ.
خداوندا! لعنت کن نخستین ستمکاری را که به حقِ محمد و خاندان محمد ستم کرد، و [همچنین لعنت کن] آخرین کسی را که در این ستم از او پیروی کرد.
اللهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِي جَاهَدَتِ الْحُسَيْنَ، وَ شَايَعَتْ وَ بَايَعَتْ وَ تَابَعَتْ عَلَىٰ قَتْلِهِ. اللهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِيعاً.
خداوندا! لعنت کن گروهی را که با حسین جنگیدند، و برای کشتنِ او همگام شدند و پیمان بستند و پیروی کردند. خداوندا! همگیِ آنان را لعنت کن.
بعد صد مرتبه میگويی: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ، وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ،
سلام بر تو ای اباعبدالله، و بر جانهایی که به درگاهت فرود آمدند [و در رکابت آرمیدند]؛
عَلَيْكَ مِنِّي سَلَامُ اللهِ أَبَداً، مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ،
از جانب من سلامِ خدا بر تو باد، تا ابد، تا زمانی که من هستم و تا روز و شب برپاست؛
وَ لَا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ.
و خداوند این [زیارت] را آخرین زیارتِ من از شما قرار ندهد.
السَّلَامُ عَلَى الْحُسَيْنِ، وَ عَلَىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، وَ عَلَىٰ أَوْلَادِ الْحُسَيْنِ، وَ عَلَىٰ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ.
سلام بر حسین، و بر علی بن الحسین، و بر فرزندان حسین، و بر یاران حسین.
آنگاه میگويی: اللهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّي، وَ ابْدَأْ بِهِ أَوَّلاً، ثُمَّ الثَّانِيَ وَ الثَّالِثَ وَ الرَّابِعَ.
خداوندا! نخستین ستمکار را از جانب من به لعنتِ ویژه خود اختصاص ده، و لعنت را از او آغاز کن؛ سپس دومین، سومین و چهارمین [ستمکار] را.
اللهُمَّ الْعَنْ يَزِيدَ خَامِساً، وَ الْعَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيَادٍ، وَ ابْنَ مَرْجَانَةَ،
خداوندا! یزید را به عنوان پنجمین نفر لعنت کن، و لعنت کن عبیدالله بن زیاد و پسر مرجانه را،
وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً، وَ آلَ أَبِي سُفْيَانَ وَ آلَ زِيَادٍ، وَ آلَ مَرْوَانَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
و عمر بن سعد و شمر را، و خاندان ابوسفیان، خاندان زیاد و خاندان مروان را تا روز قیامت.
سپس به سجده میروی و میگويی: اللهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ لَكَ عَلَىٰ مُصَابِهِمْ؛ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَىٰ عَظِيمِ رَزِيَّتِي.
خداوندا! تو را سپاس میگویم؛ همچون سپاسِ شکرگزاران بر مصیبت و اندوهشان. خدا را سپاس بر بزرگیِ عزای من.
اللهُمَّ ارْزُقْنِي شَفَاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ،
خداوندا! شفاعتِ حسین را در روز ورود [به صحرای محشر] روزیِ من گردان،
وَ ثَبِّتْ لِي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ، وَ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ، الَّذِينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ.
و گامهای صادقانه و استوارِ مرا نزد خودت، در کنار حسین و یاران حسین ثابت بدار؛ همان کسانی که خونِ قلبشان [= جانشان] را در راهِ دفاع از حسین (علیهالسلام) فدا کردند.
